Vanmiddag moest ik ook ineens denken aan het eerste contact dat we met jou kregen, wat vandaag ook precies een jaar geleden is. Dat de eerste keer dat je ons ziet ook gelijk het donkerste uur uit ons leven is geweest. En dit maak je dan ook nog eens met enige regelmaat mee. Zoiets kan je toch onmogelijk in de koude kleren gaan zitten. Alleen daarom al heb ik een enorme bewondering voor wat je doet. Want vergis je niet, jouw hulp in die gitzwarte periode was ontzettend waardevol.