Wij verkochten het huis van onze ouders. Omdat we allebei niet in de buurt wonen wilden we graag echt ontzorgd worden. Hoewel Vera Welker een vrij dure offerte (1,5% plus fotokosten) leverde straalde ze naar ons uit dat ze ons echt zou ontzorgen. Daarom kozen we voor haar, maar het viel tegen: we hebben eigenlijk alles zelf gedaan om het huis toonbaar te krijgen en de verkoop voor te bereiden. Ze adviseerde een erg lage verkoopprijs, en we kregen dan ook snel een bod voor de vraagprijs. Wij vroegen de makelaar ook anderen die belangstelling toonden expliciet te benaderen met het verzoek een ultiem bod te doen binnen een dag. Dit leverde niks op, leek het, dus toen namen we het besluit in te gaan op bod van de vraagprijs. Wie schetst onze verbazing dat we een dag daarna alsnog een bod kregen dat EUR10.000 hoger was. Was er wel goed gecommuniceerd door de makelaar over de timing? Wij zijn in ieder geval fatsoenlijk genoeg om niet op dat te late bod in te zijn gegaan (de makelaar adviseerde dat ook niet), maar het wringt wel. Na de verkoop was het moeilijk contact te krijgen met de makelaar. Het lijkt echt een gevalletje dat een makelaar denkt dat verkopers vanuit een erfenis snel tevreden zijn en dat er daarom naar gestreefd kan worden zo min mogelijk te doen... Jammer!